จามีครายเชื่อไม๊เนี่ยว่าหนึ่งปีที่ตั้งแต่เข้าธรรมศาสตร์มานำหนักกรูขึ้นมาเกือบ 10กิโล
----โอ้มายก๊อด----
ก้อดูได้จากการกินของกรูม่ายสามารถบรรยายได้หมด หนึ่งมื้อของคนทั่วไปข้าว1จานเพียงพอ ///กรูนี่ม่ายยยยยยยยย 1หม้อม่ายสะเทือนกระเพาะ นี่พูดจิงม่ายได้โม้ คำพูดจากปากแม่ในวันนึงที่ทำข้าวผัดกุ้งเปนอาหารเช้า "กินเข้าไปหมดได้ยังงัย ข้าวตั้งหม้อนึง นี่กินเปนทหารแระ ไปสงครามมาหรือลูกช้าน ตายๆๆม่ายมีครายเค้ากินกันเยอะขนาดนี้ คนงานเหนยังต้องอาย" ---บาดใจ---ทำงัยดี กินต่อแระกาน เสียดายของ มันเปนกิจวัตรอย่างนี้มาเกือบปี ///ถึงเวลาลดความอ้วนแระ ........ ประกาศทั่วบ้าน มะปรางจาลดความอ้วนอย่างจิงจัง เน้นอย่างจิงจังนับตั้งแต่วันนี้!!!! ทุกคนตะลึง นี่เปนการพูดครั้งที่สิบกว่าๆๆของมัน
----วันแรก----
ในเวลากินข้าวเย็น กรูม่ายกิน พ่อแม่ยัดเยียดกินหน่อยเถอะเด๋วปวดท้องนะ "ม่ายได้ บอกว่าจาลดความอ้วน"----(โห มันเอาจิง) ตกดึกเวลาที่พ่อแม่นอน ไฟจากตู้เย็นทำงานอย่างหนัก โดยการเปิดประตูตู้เย็นกว่าหลายสิบครั้ง มะปรางเอาทุเรียนมานั่งกินเล่น คิดในใจม่ายเปนไรทุเรียนก้อผลไม้ ต่อด้วยเค้กไอติมจากวันเกิดแม่ คิดในใจม่ายกินเด๋วเสียมันม่ายอร่อย ตบด้วยซาลาเปากะขนมจีบคิดในใจเด๋วแม่แย่งกินหมด จาอดกิน ----โอ๊ย อิ่มจัง นอนพักผ่อนดีก่า....
---วันที่สอง---
กินข้าวก้อได้ฟระ เด๋วตอนกลางคืนจาเปนเหมือนเมื่อคืนแย่ๆๆๆ กะว่าจากินกลางวันมื้อเดียว น่าน ทำได้วุ้ย ม่ายน่าเชื่อ...ออกไปข้างนอกดีก่าอยู่บ้านคิดแต่เรื่องกิน ออกไปกับเพื่อน เพื่อนชวนกินพิซซ่า //โหมดลดความอ้วนหายไปจากความคิดกรูชั่วขณะ// ภาพที่เหนคือ กรูนั่งกินพิซซ่าขอบชีส เพิ่มชีส ถาดใหญ่กับเพื่อนอยู่สองคน.......กลับบ้าน อิ่ม กินผลไม้ปิดท้ายดีก่าม่ายอ้วน-------ข้าวเหนียวมะม่วง
---วันที่สาม---
เปลี่ยนวิธีดีกว่า แบบเดิมท่าจาม่ายได้ผล กินเหมือนเดิม แต่เพิ่มการออกกำลังกาย ที่บ้านมีเครื่องวิ่ง----วิ่งได้เกือบสามนาที พอก่องๆๆเด๋วหักโหม ม่ายดี
----วันที่สี่----
กินเท่าเดิม (ทหารกัว) ออกกำลังอีกดีไม๊///โอ๊ย...ม่ายเอาแร้ว ปวดร้าวทั้งตัว (เมื่อวานแค่ สามนาที)
------ต่อมา------
แม่แนะนำหั้ยไปว่ายน้าม........เออจิง ทำไมม่ายคิด ลืมไปได้ ....ไปว่ายน้าม กลับมาเหนื่อยโคด วันนี้กุเอาจิงว่ายมาแทบตาย ม่ายกินข้าวแร้ว
เช้ามา ได้ผลน้ามหนักลด อย่างงี้ต้องฉลอง ไอติม ว้าวๆๆๆๆๆ อร่อย (เย็น*น้ามหนักกรูเท่าเดิม)
----------------ต้องไปworkshopงานรับเพื่อนใหม่ ม่ายได้อยู่บ้าน กลับมาน้ามหนักลด----------------
เอ๊ะ* หรือว่าต้องม่ายอยู่บ้าน ได้ๆๆๆๆ ทันทีเสาร์ไปสวน อาทิตย์ไปเซ็นทรัล จันทร์.อังคาร ไปบ้านเพื่อน +ว่ายน้าม โอวมายก็อด* น้ามหนักลดลงอย่างต่อเนื่อง
ดีจายๆๆๆๆ อย่างนี้สิ แต่อาทิตหน้าม่ายมีที่ไปทั้งอาทิต ต้องอยู่บ้าน เปนโรคทรัพย์จาง ซวยแน่กรู ต้องคอยติดตามต่อไป (แต่ว่าหลังจากงานรับเพื่อนใหม่แร้ว...ชีวิตคงจามีอารายเปลี่ยนแปลงมากขึ้น)
*สวนจตุจักรดูดเงินจากระเป๋ากรูไปเกือบหกพันบาทไทย เล่นเอาแม่ค้าสามารถตั้งตัวได้ เอาไปผ่อนบ้านผ่อนรถกันได้เรยทีเดียวเชียว
*ดาร์วินชี่โค้ด---หลอนกรูเหมือนดูหนังผี กัวถูกไอคนขาวๆซีดๆมาบีบคอ หั้ยไอจูนโทรมาเช็คระหว่างกลับบ้านอยู่เนืองๆ กัวตายระหว่างทาง
*x-men 3เข้าแร้ว นังเบียร์รอหั้ยช้านดูภาค1 ภาค2 ก่อนนะ
*หนุ่มเอ8 และเอ5 ทำให้การไปเปนพี่เลี้ยงรับเพื่อนใหม่ของชั้นมีความสุขขึ้น โลกนี้ช่างสดใส*0*
*อัพบล็อคไปหลายที มีอุปสรรค เอาอีกดิ ครั้งนี้ถ้าม่ายติด ม่ายมาอัพแร้ววว เซร็ง
*เมื่อไหร่จามีอะเนอร์จี้ มาก่านี้นะ
******อยู่ในโหมดลดความอ้วนอย่างจิงจัง*******
Friday, May 26, 2006
Tuesday, May 16, 2006
HOURLY:มาราธอน
:ตู๊ดดด....อีหยุ้นที่นัดไว้อะกุเลื่อนเปนวันศุกร์ได้ปะ
:ไอห่าาา เด๋วก้อเปิดเทอมพอดี กุว่าม่ายได้ทำ เออเออได้ 12 ช่ายมะคราวเน้ถ้าเมิงเปลี่ยนจายกุม่ายรอเมิงแร้วนะ
:(จากคำขู่ของมัน)เออน่าาา..ไปแน่ๆตกลงเจอกัน12 นะ
------วันต่อมา-------
:กริ๊งงง..อีอ้วน บ้านเมิงอะ12วันวิสาขบูชา เมิงจาไปไหว้พระหรอ เค้าก้อหยุดกานทั้งน้าน
:อ้าวววหรอเมิง ก้อกุม่ายรู้หนิ
-------ตกลงว่านัดเปนวันจันทร์-------
*คืนวันอาทิตย์
:ตู๊ดดด...ไอหยุ้นตกลงเจอกัน10โมงนะ
:เอออ....เมิง คือกุมาค้างบ้านเพื่อนเลื่อนเปนวันอังคารได้ไม๊วะ
:ไอสาดด..(แร้วพอกุเลื่อนมาด่ากุ)พอดีก้อเปิดเทอมเม่งม่ายได้ทำ
:ก้อกุมานอนบ้านเพื่อน กุกัวว่าจากลับบ้านม่ายทัน
:เออ ก้อได้ฟระ เจอวันอังคาร10โมงนะเมิง
*คืนวันจันทร์
:อ้วน พุ่งเน้ต้องเอา.........(รายละเอียดต่างๆ)..............มาด้วย
:เออได้ได้
:เออตกลงเจอกาน10โมงนะเมิง(กำชับ)
-------------------------
ตั้งปลุกไว้7.30 กะว่าจาเตรียมเอกสารไว้ให้พร้อมแร้วค่อยออกจากบ้านซัก9.15 เผื่อๆๆๆไว้ แต่ทว่าาา ไม่เปนไปตามน้าน
นาฬิกาปลุกดัง...... กดปิด....แร้วหลับไป.......
9.30 ไอหยุ้นโทรมา ตกใจตื่นมันถามว่ายังม่ายออกจากบ้านอีกหรอ ซวยยยยแร้วววว.....ตอบกลับไปว่า"เออ กุกำลังจาออก" พอวางสายปุ๊บกุวิ่งสปีดอาบน้ามสระผมแต่งตัวเป่าผม ทุกอย่างเส็ดในเวลา 8 นาทีได้ 9.40 แระกุต้องมาปิดบ้าน แม่ดันเปิดประตูหน้าต่างเกือบทุกบาน แร้ววกุต้องมาคอยตามปิด ......ได้ฤกษ์ออกจากบ้าน 9.57 ม่ายไหวแร้วว อีหยุ้นด่ากุกระจาย ต้องนั่งแท๊กซี่ไป เปนทางเลือกสุดท้าย...ขึ้นรถ
"พี่ๆไปเซ็นทรัล ลาดพร้าวเร็วที่สุด 15 นาทีได้ไม๊"// "โห.. น้อง ม่ายได้หรอก ครายจาไปทำได้" // "ครึ่งชั่วโมงได้ไม๊ " // "โอเค" //"พี่ไปทางลัดที่มันม่ายต้องผ่านเมเจอร์นะ จาได้ม่ายติด"
แท๊กซี่หักมุมกระทันหันพาเข้าซอยเปลี่ยว ซวยแร้วกุ "พี่ไปทางไหนอ่า" // "โห น้อง เนี่ยทางลัดจำไว้" -----จากนั้นเลี้ยวหักมุมประมาน28 เลี้ยวได้----ออกมาถนนใหญ่ตรงเมเจอร์พอดี (ฮ่วยยย กุบอกว่าหั้ยไปทางที่มันม่ายต้องผ่านเมเจอร์ สาด ดันออกมาตรงพอดี)เร่งสปีดไปถึงเซ็นทรัล ณ เวลา10.27...."หยุ้น กุถึงแระ เด๋วกุซีร็อคเอกสารก่อน"// "เออ เจอที่แม๊ค"
-----*แม๊ค นั่งกรอกใบสมัครกันโหคำถามมากมาย กุกะหยุ้นนั่งคิดซร้า บาดใจตอบแบบนางสาวไทยอาย อีหยุ้นถึงกับบอกว่า"โหย เมิงเค้าอ่านแค่นี้ก้อรับแร้วเมิง" ขอเสริมนิด ความโง่ขอกุ เค้าบอกให้เอาวุฒิม.ปลายมาเปนหลักฐาน แร้วเอาอารายมารู้ไม๊ ...เอาทรานสคริบมา อีหยุ้นถึงกับฮาแตก บอกว่าเมิงเล่นมีเกรดหั้ยเค้าดูด้วย ดีว่ะ //อีกเรื่อง เค้าหั้ยกรอกว่าพิมดีดภาษาไทย อังกฤษได้กี่คำต่อนาที น่านนน โชว์สปีรีต หยุ้นเขียน 45/60 ม่ายได้แระกุต้องดูดี เขียน 50/50ว้าววว พอหยุ้นเหนดังนั้น "555+สาดดดเมิงเยอะกว่ากุอีก"(ความจิงกุเปนคนพิมช้ามากกกกนั่งจิ้มทีละตัว50คำต่อชั่วโมง)---กรอกเอกสารมากมาย ได้ฤกษ์ออกจากเซ็นทรัล เกือบเที่ยง--"ไอหยุ้นไกลป่าววะ" // "เดินอีกนิดหน่อย ไม่มากหรอเมิง"
---*ไปถึง ณ รถไฟใต้ดินสถานีเพชรบุรี---"หยุ้นเมิงรู้ทางออกช่ายไม๊ว่าออกทางไหนอ่า"// "กุรู้กุรู้"---หยุ้นพาไปทางออก 2
"เฮ้ยยเมิงมาดูแผนที่ สาดดดพาไปทางผิด"
---*กลับไปทางออก 1--- "เดินไปทางนี้ชัว" เดินตรงไปได้ซักระยะอีหยุ้นเหลือบกลับไปดูข้างหลัง ฮ่วยยเมิง ผิดทางว่ะ "สาดด..เมิงไหนนบอกรู้ทาง"
--*ทางออก 3 อันนี้ถูกแระ--- ..เดินไปไกลกว่าที่คุณคิด พร้อมกับแสงแดดที่แผดเผาถึงตึกสำนักงาน เหงื่อชุ่ม..ไปถึงบอกเค้าว่ามาสมัครงานparttime เค้าให้บัตร ใบสมัครมาแร้วพาไปนั่งกรอก (แร้วที่กุอุตส่าห์นั่งเขียนตอนเช้าเพื่อออ) กรอกไปจนเส็ดเอาไปส่ง เค้าตรวจตรงนั้นเรยตรงที่เปนคำถามเชิงจิตวิทยา เต็ม15 เค้าตรวจของหยุ้นก่อน โชะๆๆ ได้10 กุคิดในใจ(ถ้ากุได้น้อยกุจาได้ทำงานไม๊)โชะๆๆตรากุ ผิดคาด!!!ได้ 14 ว้าวววววไฮโซ อีหยุ้นถึงกับด่ากุว่าเปนโรคจิตรึป่าวว ได้เยอะเกิ๊น (ทามมายเวลาสอบม่ายเปนแบบนี้บ้างฟระ) เอกสารเส็ดเรียบร้อย "เออจารู้ผลเมื่อไหร่คะ"//"อีกประมาณ2อาทิตย์เราจะติดต่อกลับไปนะคะ" ----เปิดเทอมพอดี(-_-")
----*ขากลับ---- "อ้วน ไปตึกแกรมมี่ไม๊ อยู่ไม่ไกล"//"จิงหรอ เออดีกุม่ายเคยไปอยากไปๆ" .....เดินไปตึกแกรมมี่.....
แต่ความจิงแร้ววอีหยุ้นมันโม้กุ เดินไกลมั่กกกกกุว่าหลายกิโล พอถึงตึกแกรมมี่เปิดประตูเข้าไปปุ๊บอีหยุ้นจาพาตรงไปขึ้นลิฟท์ทันที แต่กุถามว่า"เมิงรู้หรอจาไปชั้นไหน" //...ยิ้ม..."กุก้อม่ายรู้"//"สาดด เมิงนี่"---เดินสำรวจซักพัก "แม่งม่ายมีอารายเรยไปหารัยกินที่สยามดีกว่า" //"หยุ้น หั้ยกุเดินกลับไปทางเมื่อกี๊หรอ"//"ม่าย..เมิงเดินไปอีกนิดขึ้นบีทีเอสได้"//"ม่ายไกลช่ายไม๊เมิง"//"เออ นิดเดียว"----มันหลอกกุอีกแร้วว ไกลลิบคราวนี้ไกลมากกก ถึงบีทีเอสสุขุมวิทเหงื่อมชะอุ่มมั่กๆ ไปถึงบีทีเอสสยามหยุ้นพาออกทางพารากอน "หยุ้นทามมาย เมิงออกทางนี้ฟระ"(จาไปกินฟู้ดคอนเนอร์ชั้น4 สยาม กรูสงสัย)/"ทางนี้แหละ"
----*พารากอน---- "เออว่ะ ทามมายมาทางนี้วะ"//"ฮ่วยยเอาอีกแระเมิง"//อีหยุ้นกลบเกลื่อนบอกว่า "กุมาตากแอร์" แร้วก้อเดินกันไปที่สยาม
-----*ฟู้ดคอนเนอร์-----กินข้าวกัน ที่น่าดีจาย กิน้ามลำไย หั้ยลำไยมาอย่างกับกินชาไข่มุก เยอะมากกก คนขายใจดี^__^ กินเส็ดเรียบร้อยไปเดินดูมือถือที่มาบุญครองต่อ ตอนแรกม่ายอยากได้ม่ายได้สนใจมือถือรุ่นใหม่ แต่เดินไปได้ซัก2ร้าน กิเลสถามหา จาเอาจาเอา รอก่อนเถอะเด๋วได้ทำงานแร้วจามาซื้อ แต่อีหยุ้นอยากได้ SonyEricsson W810i ราคาสู๊งงงสูง กุถามว่าแร้วจาซื้อเมือไหร่ อีหยุ้นบอกว่ารอราคาตกก่อน กุถามว่าอีกนานไม๊ หยุ้นบอก"ปีหน้า" แร้วจามารีบดูทำเพื่อออ เกือบจาสี่โมงแร้ววก้อได้เวลากลับบ้าน แยกย้ายกันไปตามระเบียบ ถือเปนหนึ่งวันมาราธอนจิงจิง
*ปล. ไอหยุ้น กุปวดขามากกกกก รองเท้ากัด สาดด...บอกว่าม่ายไกลๆทุกครั้ง กุว่าเหมือนพาไปแข่งเดินวิบาก มาราธอนมากมาก
*ปล. เกรดออก เส้า*0*
*ปล. อารายฟระ จาเปิดเทอมแระยังม่ายทันได้พักผ่อนเรย...เหอเหอ
*ปล. จาไปบางแสนกะเพื่อนๆแระ ลั่นล้าา เด๋วจาไปเล่นน้ามเผื่อ....
*ปล. คิดถึงทุ๊กกกคน อยากเจอๆๆ อยากเม้าท์ๆๆ มิสๆๆทุกคนน้า ^____^
:ไอห่าาา เด๋วก้อเปิดเทอมพอดี กุว่าม่ายได้ทำ เออเออได้ 12 ช่ายมะคราวเน้ถ้าเมิงเปลี่ยนจายกุม่ายรอเมิงแร้วนะ
:(จากคำขู่ของมัน)เออน่าาา..ไปแน่ๆตกลงเจอกัน12 นะ
------วันต่อมา-------
:กริ๊งงง..อีอ้วน บ้านเมิงอะ12วันวิสาขบูชา เมิงจาไปไหว้พระหรอ เค้าก้อหยุดกานทั้งน้าน
:อ้าวววหรอเมิง ก้อกุม่ายรู้หนิ
-------ตกลงว่านัดเปนวันจันทร์-------
*คืนวันอาทิตย์
:ตู๊ดดด...ไอหยุ้นตกลงเจอกัน10โมงนะ
:เอออ....เมิง คือกุมาค้างบ้านเพื่อนเลื่อนเปนวันอังคารได้ไม๊วะ
:ไอสาดด..(แร้วพอกุเลื่อนมาด่ากุ)พอดีก้อเปิดเทอมเม่งม่ายได้ทำ
:ก้อกุมานอนบ้านเพื่อน กุกัวว่าจากลับบ้านม่ายทัน
:เออ ก้อได้ฟระ เจอวันอังคาร10โมงนะเมิง
*คืนวันจันทร์
:อ้วน พุ่งเน้ต้องเอา.........(รายละเอียดต่างๆ)..............มาด้วย
:เออได้ได้
:เออตกลงเจอกาน10โมงนะเมิง(กำชับ)
-------------------------
ตั้งปลุกไว้7.30 กะว่าจาเตรียมเอกสารไว้ให้พร้อมแร้วค่อยออกจากบ้านซัก9.15 เผื่อๆๆๆไว้ แต่ทว่าาา ไม่เปนไปตามน้าน
นาฬิกาปลุกดัง...... กดปิด....แร้วหลับไป.......
9.30 ไอหยุ้นโทรมา ตกใจตื่นมันถามว่ายังม่ายออกจากบ้านอีกหรอ ซวยยยยแร้วววว.....ตอบกลับไปว่า"เออ กุกำลังจาออก" พอวางสายปุ๊บกุวิ่งสปีดอาบน้ามสระผมแต่งตัวเป่าผม ทุกอย่างเส็ดในเวลา 8 นาทีได้ 9.40 แระกุต้องมาปิดบ้าน แม่ดันเปิดประตูหน้าต่างเกือบทุกบาน แร้ววกุต้องมาคอยตามปิด ......ได้ฤกษ์ออกจากบ้าน 9.57 ม่ายไหวแร้วว อีหยุ้นด่ากุกระจาย ต้องนั่งแท๊กซี่ไป เปนทางเลือกสุดท้าย...ขึ้นรถ
"พี่ๆไปเซ็นทรัล ลาดพร้าวเร็วที่สุด 15 นาทีได้ไม๊"// "โห.. น้อง ม่ายได้หรอก ครายจาไปทำได้" // "ครึ่งชั่วโมงได้ไม๊ " // "โอเค" //"พี่ไปทางลัดที่มันม่ายต้องผ่านเมเจอร์นะ จาได้ม่ายติด"
แท๊กซี่หักมุมกระทันหันพาเข้าซอยเปลี่ยว ซวยแร้วกุ "พี่ไปทางไหนอ่า" // "โห น้อง เนี่ยทางลัดจำไว้" -----จากนั้นเลี้ยวหักมุมประมาน28 เลี้ยวได้----ออกมาถนนใหญ่ตรงเมเจอร์พอดี (ฮ่วยยย กุบอกว่าหั้ยไปทางที่มันม่ายต้องผ่านเมเจอร์ สาด ดันออกมาตรงพอดี)เร่งสปีดไปถึงเซ็นทรัล ณ เวลา10.27...."หยุ้น กุถึงแระ เด๋วกุซีร็อคเอกสารก่อน"// "เออ เจอที่แม๊ค"
-----*แม๊ค นั่งกรอกใบสมัครกันโหคำถามมากมาย กุกะหยุ้นนั่งคิดซร้า บาดใจตอบแบบนางสาวไทยอาย อีหยุ้นถึงกับบอกว่า"โหย เมิงเค้าอ่านแค่นี้ก้อรับแร้วเมิง" ขอเสริมนิด ความโง่ขอกุ เค้าบอกให้เอาวุฒิม.ปลายมาเปนหลักฐาน แร้วเอาอารายมารู้ไม๊ ...เอาทรานสคริบมา อีหยุ้นถึงกับฮาแตก บอกว่าเมิงเล่นมีเกรดหั้ยเค้าดูด้วย ดีว่ะ //อีกเรื่อง เค้าหั้ยกรอกว่าพิมดีดภาษาไทย อังกฤษได้กี่คำต่อนาที น่านนน โชว์สปีรีต หยุ้นเขียน 45/60 ม่ายได้แระกุต้องดูดี เขียน 50/50ว้าววว พอหยุ้นเหนดังนั้น "555+สาดดดเมิงเยอะกว่ากุอีก"(ความจิงกุเปนคนพิมช้ามากกกกนั่งจิ้มทีละตัว50คำต่อชั่วโมง)---กรอกเอกสารมากมาย ได้ฤกษ์ออกจากเซ็นทรัล เกือบเที่ยง--"ไอหยุ้นไกลป่าววะ" // "เดินอีกนิดหน่อย ไม่มากหรอเมิง"
---*ไปถึง ณ รถไฟใต้ดินสถานีเพชรบุรี---"หยุ้นเมิงรู้ทางออกช่ายไม๊ว่าออกทางไหนอ่า"// "กุรู้กุรู้"---หยุ้นพาไปทางออก 2
"เฮ้ยยเมิงมาดูแผนที่ สาดดดพาไปทางผิด"
---*กลับไปทางออก 1--- "เดินไปทางนี้ชัว" เดินตรงไปได้ซักระยะอีหยุ้นเหลือบกลับไปดูข้างหลัง ฮ่วยยเมิง ผิดทางว่ะ "สาดด..เมิงไหนนบอกรู้ทาง"
--*ทางออก 3 อันนี้ถูกแระ--- ..เดินไปไกลกว่าที่คุณคิด พร้อมกับแสงแดดที่แผดเผาถึงตึกสำนักงาน เหงื่อชุ่ม..ไปถึงบอกเค้าว่ามาสมัครงานparttime เค้าให้บัตร ใบสมัครมาแร้วพาไปนั่งกรอก (แร้วที่กุอุตส่าห์นั่งเขียนตอนเช้าเพื่อออ) กรอกไปจนเส็ดเอาไปส่ง เค้าตรวจตรงนั้นเรยตรงที่เปนคำถามเชิงจิตวิทยา เต็ม15 เค้าตรวจของหยุ้นก่อน โชะๆๆ ได้10 กุคิดในใจ(ถ้ากุได้น้อยกุจาได้ทำงานไม๊)โชะๆๆตรากุ ผิดคาด!!!ได้ 14 ว้าวววววไฮโซ อีหยุ้นถึงกับด่ากุว่าเปนโรคจิตรึป่าวว ได้เยอะเกิ๊น (ทามมายเวลาสอบม่ายเปนแบบนี้บ้างฟระ) เอกสารเส็ดเรียบร้อย "เออจารู้ผลเมื่อไหร่คะ"//"อีกประมาณ2อาทิตย์เราจะติดต่อกลับไปนะคะ" ----เปิดเทอมพอดี(-_-")
----*ขากลับ---- "อ้วน ไปตึกแกรมมี่ไม๊ อยู่ไม่ไกล"//"จิงหรอ เออดีกุม่ายเคยไปอยากไปๆ" .....เดินไปตึกแกรมมี่.....
แต่ความจิงแร้ววอีหยุ้นมันโม้กุ เดินไกลมั่กกกกกุว่าหลายกิโล พอถึงตึกแกรมมี่เปิดประตูเข้าไปปุ๊บอีหยุ้นจาพาตรงไปขึ้นลิฟท์ทันที แต่กุถามว่า"เมิงรู้หรอจาไปชั้นไหน" //...ยิ้ม..."กุก้อม่ายรู้"//"สาดด เมิงนี่"---เดินสำรวจซักพัก "แม่งม่ายมีอารายเรยไปหารัยกินที่สยามดีกว่า" //"หยุ้น หั้ยกุเดินกลับไปทางเมื่อกี๊หรอ"//"ม่าย..เมิงเดินไปอีกนิดขึ้นบีทีเอสได้"//"ม่ายไกลช่ายไม๊เมิง"//"เออ นิดเดียว"----มันหลอกกุอีกแร้วว ไกลลิบคราวนี้ไกลมากกก ถึงบีทีเอสสุขุมวิทเหงื่อมชะอุ่มมั่กๆ ไปถึงบีทีเอสสยามหยุ้นพาออกทางพารากอน "หยุ้นทามมาย เมิงออกทางนี้ฟระ"(จาไปกินฟู้ดคอนเนอร์ชั้น4 สยาม กรูสงสัย)/"ทางนี้แหละ"
----*พารากอน---- "เออว่ะ ทามมายมาทางนี้วะ"//"ฮ่วยยเอาอีกแระเมิง"//อีหยุ้นกลบเกลื่อนบอกว่า "กุมาตากแอร์" แร้วก้อเดินกันไปที่สยาม
-----*ฟู้ดคอนเนอร์-----กินข้าวกัน ที่น่าดีจาย กิน้ามลำไย หั้ยลำไยมาอย่างกับกินชาไข่มุก เยอะมากกก คนขายใจดี^__^ กินเส็ดเรียบร้อยไปเดินดูมือถือที่มาบุญครองต่อ ตอนแรกม่ายอยากได้ม่ายได้สนใจมือถือรุ่นใหม่ แต่เดินไปได้ซัก2ร้าน กิเลสถามหา จาเอาจาเอา รอก่อนเถอะเด๋วได้ทำงานแร้วจามาซื้อ แต่อีหยุ้นอยากได้ SonyEricsson W810i ราคาสู๊งงงสูง กุถามว่าแร้วจาซื้อเมือไหร่ อีหยุ้นบอกว่ารอราคาตกก่อน กุถามว่าอีกนานไม๊ หยุ้นบอก"ปีหน้า" แร้วจามารีบดูทำเพื่อออ เกือบจาสี่โมงแร้ววก้อได้เวลากลับบ้าน แยกย้ายกันไปตามระเบียบ ถือเปนหนึ่งวันมาราธอนจิงจิง
*ปล. ไอหยุ้น กุปวดขามากกกกก รองเท้ากัด สาดด...บอกว่าม่ายไกลๆทุกครั้ง กุว่าเหมือนพาไปแข่งเดินวิบาก มาราธอนมากมาก
*ปล. เกรดออก เส้า*0*
*ปล. อารายฟระ จาเปิดเทอมแระยังม่ายทันได้พักผ่อนเรย...เหอเหอ
*ปล. จาไปบางแสนกะเพื่อนๆแระ ลั่นล้าา เด๋วจาไปเล่นน้ามเผื่อ....
*ปล. คิดถึงทุ๊กกกคน อยากเจอๆๆ อยากเม้าท์ๆๆ มิสๆๆทุกคนน้า ^____^
Friday, May 12, 2006
SUMMER!!!!!
ช่วงเน้ปิดเทอม เหนผลทันตาความอ้วนเข้าครอบงำ ทำให้ Return To Swimming!! ว่ายนำม่ายเปนเรยเลิกว่ายมาตั้งแต่ป.4 คิดอยากจาฝึก......ชวนสมุนที่บ้านไปเปนเพื่อน....สมุนตอบรับ "โอเค" ไปว่ายได้2วัน
ว้าวววววว......ว่ายเปนแร้นนน ดีจายดีจาย แต่ไปกับเดอะแกงค์ เรยดูกลมกลืนคล้ายคลึงเดกป.6 ทำหั้ยเกิดการเข้าใจผิด คือว่า ณ สระว่ายน้าม มันมีเจ้าถิ่นครับทั่น!! เปนเดกป.6ประมาณน้านม่ายน่าเกิน มี3คน โหๆๆๆพอดีกะเดอะแกงค์เราเร้ย สงครามจึงเกิด แกงค์เจ้าถิ่นมันมาหัวเราะท่าช้านว่ายน้าม คือเพิ่งหัดช่ายม้าามันยังม่ายเข้าที่ สมุนช้านเหนเรยมารายงาน น่านนนมาเล่นกะครายม่ายเล่นมาเล่นกะมะปราง มีรึจายอมเด็ก เดอะแกงค์ของเราก้อเข้าไปใกล้ๆๆมันแร้วช้านก้อสั่งให้สมุนหัวเราะดังๆๆ หัวเราะใส่มันแร้วทำหน้าตากวนตีน... ได้ผล เจ้าถิ่นชะงัก ตกใจพวกเน้มันเปนอาราย บอสเรยเรียกประชุมความคืบหน้ารายงานผลว่าสำเร็จ จะทำยังงัยต่อดี คุยไปคุยมามองไปใต้สระ น่าน..มันแอบส่งคนมาฟังใต้น้าม คิดดู ม่ายยอมทีนี้ เจ้าถิ่นเริ่มพูดเสียงดังว่าอย่างโง้นอย่างงี้ประมาณว่า คุยข่ม(ไม่สามารถระบุได้หมดมีเยอะมาก)เดอะแกงค์เราอยู่เฉยม่ายได้โต้ตอบทุกกรณี ยกตัวอย่างเช่น เจ้าถิ่นพูดแร้วทำหน้าตอแหลเกินเด็กป.6"เนี่ยๆพวกเราอย่างลงไปลึกๆๆเรยมันอันตรายคุณแม่เราเค้าสั่งไว้" เดอะแกงค์เกิดอาการหมั่นไส้เรยพูดกลับว่า "เนี่ยๆคุณแม่เราอะ สั่งไว้ว่าหั้ยเล่นลึกๆที่ตื้นๆอะสำหรับเด็กๆเท่านั้นแหละ"ทำหน้ากวนตีนประกอบ ดังนั้นเจ้าถิ่นโต้ตอบยังงัยรู้มะ มันบอกว่า"ลึกๆอะว่ายบ่อยแร้ว เบื่อเน๊อะพวกเรา"........สมุนได้ยินบอกหั้ยบอสใหญ่โชว์สปีริต น่าน...ซวยกรู ได้บอสทำได้ ว่ายโชว์ครับท่าน 1รอบ แทบตายเหนื่อยโคด... เจ้าถิ่นโชว์บ้างมันเล่นว่ายเกือบ10 รอบหรือมากกว่าดังนั้นเดอะแกงค์ในฐานะบอสใหญ่มีคำสั่งว่า "ยอมมันเถอะ" สงครามเปนอันสิ้นสุด แต่เจ้าถิ่นมันม่ายยอมเลิก ณ ห้องเปลี่ยนชุดมันแอบมาดูตอนเดอะแกงค์อาบน้าม "แค้น" ได้ๆๆๆโต้ตอบขั้นไม้ตายในห้องเปลี่ยนชุดม่ายมีใครอยู่พวกเจ้าถิ่นมันเข้าไปอาบน้ามกันแร้ว เดอะแกงค์แอบปิดไฟ ฮ่าาา..ได้ผล เสียงกรี๊ดดังสนั่น เดอะแกงค์เดินออกไปอย่างมีชัย...หลังจากกลับจากว่ายน้ามแร้ว เหนื่อยงัย กินข้าวได้มากขึ้น 3 ชามแค่ครึ่งกระเพาะ แร้วกรูจาผอมได้ไม๊........*0*
ว้าวววววว......ว่ายเปนแร้นนน ดีจายดีจาย แต่ไปกับเดอะแกงค์ เรยดูกลมกลืนคล้ายคลึงเดกป.6 ทำหั้ยเกิดการเข้าใจผิด คือว่า ณ สระว่ายน้าม มันมีเจ้าถิ่นครับทั่น!! เปนเดกป.6ประมาณน้านม่ายน่าเกิน มี3คน โหๆๆๆพอดีกะเดอะแกงค์เราเร้ย สงครามจึงเกิด แกงค์เจ้าถิ่นมันมาหัวเราะท่าช้านว่ายน้าม คือเพิ่งหัดช่ายม้าามันยังม่ายเข้าที่ สมุนช้านเหนเรยมารายงาน น่านนนมาเล่นกะครายม่ายเล่นมาเล่นกะมะปราง มีรึจายอมเด็ก เดอะแกงค์ของเราก้อเข้าไปใกล้ๆๆมันแร้วช้านก้อสั่งให้สมุนหัวเราะดังๆๆ หัวเราะใส่มันแร้วทำหน้าตากวนตีน... ได้ผล เจ้าถิ่นชะงัก ตกใจพวกเน้มันเปนอาราย บอสเรยเรียกประชุมความคืบหน้ารายงานผลว่าสำเร็จ จะทำยังงัยต่อดี คุยไปคุยมามองไปใต้สระ น่าน..มันแอบส่งคนมาฟังใต้น้าม คิดดู ม่ายยอมทีนี้ เจ้าถิ่นเริ่มพูดเสียงดังว่าอย่างโง้นอย่างงี้ประมาณว่า คุยข่ม(ไม่สามารถระบุได้หมดมีเยอะมาก)เดอะแกงค์เราอยู่เฉยม่ายได้โต้ตอบทุกกรณี ยกตัวอย่างเช่น เจ้าถิ่นพูดแร้วทำหน้าตอแหลเกินเด็กป.6"เนี่ยๆพวกเราอย่างลงไปลึกๆๆเรยมันอันตรายคุณแม่เราเค้าสั่งไว้" เดอะแกงค์เกิดอาการหมั่นไส้เรยพูดกลับว่า "เนี่ยๆคุณแม่เราอะ สั่งไว้ว่าหั้ยเล่นลึกๆที่ตื้นๆอะสำหรับเด็กๆเท่านั้นแหละ"ทำหน้ากวนตีนประกอบ ดังนั้นเจ้าถิ่นโต้ตอบยังงัยรู้มะ มันบอกว่า"ลึกๆอะว่ายบ่อยแร้ว เบื่อเน๊อะพวกเรา"........สมุนได้ยินบอกหั้ยบอสใหญ่โชว์สปีริต น่าน...ซวยกรู ได้บอสทำได้ ว่ายโชว์ครับท่าน 1รอบ แทบตายเหนื่อยโคด... เจ้าถิ่นโชว์บ้างมันเล่นว่ายเกือบ10 รอบหรือมากกว่าดังนั้นเดอะแกงค์ในฐานะบอสใหญ่มีคำสั่งว่า "ยอมมันเถอะ" สงครามเปนอันสิ้นสุด แต่เจ้าถิ่นมันม่ายยอมเลิก ณ ห้องเปลี่ยนชุดมันแอบมาดูตอนเดอะแกงค์อาบน้าม "แค้น" ได้ๆๆๆโต้ตอบขั้นไม้ตายในห้องเปลี่ยนชุดม่ายมีใครอยู่พวกเจ้าถิ่นมันเข้าไปอาบน้ามกันแร้ว เดอะแกงค์แอบปิดไฟ ฮ่าาา..ได้ผล เสียงกรี๊ดดังสนั่น เดอะแกงค์เดินออกไปอย่างมีชัย...หลังจากกลับจากว่ายน้ามแร้ว เหนื่อยงัย กินข้าวได้มากขึ้น 3 ชามแค่ครึ่งกระเพาะ แร้วกรูจาผอมได้ไม๊........*0*
Tuesday, May 09, 2006
Which's THE BEST choice???
จากที่เรียนภาษาญี่ปุ่นมาได้ซักพักแร้นน เรยคิดว่าอยากจามีชื่อเสียงเรียงนามเปนภาษาญี่ปุ่นบ้าง
เรยเข้าเวปที่แปลชื่อไทยเปนภาษาญี่ปุ่น โห..........คราวนี้เรยได้ตัวเลือกมาพรึบ
เลือกม่ายถูกอ่าาา ถูกใจมากมาย จาก "บุณยกร"ได้ดังนี้
เรยเข้าเวปที่แปลชื่อไทยเปนภาษาญี่ปุ่น โห..........คราวนี้เรยได้ตัวเลือกมาพรึบ
เลือกม่ายถูกอ่าาา ถูกใจมากมาย จาก "บุณยกร"ได้ดังนี้
- 久美子 Kumiko (eternal beautiful child)
- 吉国 Yoshikuni (good fortune country)
- 猿渡 Saruwatari (monkey on a crossing bridge) ลิง!!! จาดีหรอ
- 弓美 Yumi (beautiful bow, as in bow and arrow)
- 歩 Ayumi (walk, deeper meaning: walk your own way)
- 愛恵 Itoe (bless with love)
- 藤原 Fujiwara (wisteria fields)
- 美晴 Miharu (beautiful clear sky)
- 秋本 Akimoto (autumn book)
WoW!! ชื่อไหนดีอ่าาา.... real japanese name generator! ^__^
Subscribe to:
Posts (Atom)